Piosenki dla Dzieci i Rodziców

Wykonawca: Marek Grechuta
Data premiery: 2001-04-21

Piosenki dla dzieci - pisane na przestrzeni lat dla syna, Łukasza - stanowiły ważną część twórczości Marka Grechuty, ale w formie zebranej ukazały się na płycie (była to początkowo kaseta magnetofonowa) dopiero w 1991 roku. Artysta pisał głównie utwory do własnych tekstów, a kiedy sięgał wyjątkowo po wiersze innych autorów, była to klasyka polskiej poezji, niekoniecznie dziecięcej: Brzechwa i Słowacki. To zamiłowanie do poezji, manifestowane przez Marka Grechutę doborem tekstów na "dorosłych” płytach odbiło się więc także w jego twórczości dla najmłodszych.

Efektem poetyckich fascynacji Grechuty są piosenki Niechaj mnie Zośka o wiersze nie prosi (do jednego z ulubionych wierszy Juliusza Słowackiego) oraz fragmenty widowiska telewizyjnego "Kopciuszek” (w reżyserii Andrzeja Maja - TVP, 1987), opartego po części na wierszach Jana Brzechwy. Większość ulubionych utworów Marka Grechuty dla dzieci powstała jednak do tekstów samego artysty. Natomiast jego związki z dziecięcym teatrem okazały się trwałe. I zaowocowały piosenkami.

Większość własnych nagrań dla dzieci Marek Grechuta zrealizował w październiku i listopadzie 1991 roku w studiu krakowskiego Teatru Bagatela. Ale - "Kopciuszek” to tylko jedna z licznych inscenizacji z jego muzyką i piosenkami - artysta wielokrotnie współpracował z Teatrem Telewizji, przy takich przedstawieniach, jak "Król i sroka”  (reżyseria Bożena Winnicka - TVP, 1985) czy bodaj najbardziej znanym: "Piękne jest królestwo moje” (TVP, 1995). W tym ostatnim, bajkę muzyczną Marka Grechuty do tekstów m.in. Krystyna Wodnickiej wykonują dzieci i młodzież amatorskiego Teatru Filystyn działającego przy Domu Kultury w Bielsku-Białej pod opieką Krystyny Małeckiej. Przedstawienie to zdobyło nagrodę Telewizji Dzieci i Młodzieży, przyznaną w 1995 roku na Puławskich Spotkaniach Lalkarzy.

"Już idzie wiosna - z kwiatami pani, kładzie na śniegu z trawy dywanik. Wróbel z wysoka po okolicy szuka pierwszego kłosa pszenicy. Jak się pisze pszenica?” - tak zaczyna się ta zabawna kołysanka, przy której można sprawdzić u dziecka znajomość ortografii. "Wróbel na drzewie moknąć nie lubi, a wiatr mu z liścia parasol zgubił Jak się pisze zgubił?”

Do ulubionych piosenek Marka Grechuty należy niewątpliwie humorystyczna ballada Jadę pociągiem prawdziwym: "Jedzie pociąg jedzie, wiezie ludzi wiezie, puszcza dymu szare kłęby. Powiedz mi sąsiedzie, dokądże ty jedziesz bo ja do Szklarskiej Poręby...”

Ale jeżeli nawet puszczanie oka do rodziców nie jest najważniejszym kryterium oceny dobrej piosenki dla dzieci, to niewątpliwie bywa nim uniwersalność przekazu. Obie te cechy spełnia trzeci wielki przebój dziecięcy Marka Grechuty, Muszę dziś wykonać plan. Tutaj znajdujemy wszystko: humor, niewątpliwy walor edukacyjny, ale także czytelny satyryczny podtekst o przekazie wymierzonym w realia świata, w którym powstawały te piosenki. Zastanówmy się jednak, czy tak wiele się od tamtej pory zmieniło?

Marek Grechuta ostrzega:

Bo ja tego znieść nie mogę
Że nie dbacie o przyrodę
Z mego okna widok marny
Chodnik szary asfalt czarny
Stoi słupek zamiast drzewa
Nic nie rośnie nie dojrzewa
Krasnoludek się zatruje
No a kto postawi dwóję?
Kto? No kto?